In het boek De grenzeloze generatie wordt duidelijk wat de persoonlijke en maatschappelijke consequenties zijn van de gebrekkige overdracht van zelfbeheersing en het nemen van verantwoordelijkheid. Dit leidt onder meer tot schooluitval, obesitas, agressie, alcoholmisbruik, een focus op uiterlijkheden en toenemend onbehagen. En een toenemend beroep op de jeugdzorg. Een leger hulpverleners en een veelheid aan regels krijgen de problemen maar niet onder controle.

Leuk gezegd, maar sprak koning Salomon in het oude Egypte niet al van de verloedering van de jongere generatie? Wat een briljant stukje oppervlakkig onderzoek van Motivaction (de heren Martijn Lampert en Frits Spangenberg). Zo zijn we dik, gaan we niet naar school, zijn we agressief, gebruiken we verdovende middelen en durven we ook nog bij Jeugdzorg aan te komen.

Maar, is het wel zo slecht gesteld met jongeren? We hebben zeker een giga-generatiekloof, dat komt ook omdat de moderne samenleving veel dynamischer is dan de uit de tijd van onze ouders. In de jaren ’70 had je namelijk nog geen telefoon die je uit je zak kon pakken en waar dan ook ter wereld kon chatten. (Dat woord hadden we ook nog niet.) Volgens mijn moeder (favoriete uitspraak ‘Toen ik zo oud was als jij!’) werd de telefoon enkel door vader en moeder gebruikt en liep zij zelf altijd buiten. Wat ze altijd vergeet is dat haar generatie ook bestond uit hippies, krakers en gigantische stapels marihuana erdoor heeft gejaagd.

Onze samenleving maakt dat we veel sneller en makkelijker kennis kunnen opdoen en contacten leggen, we krijgen daardoor veel vroeger meer te zeggen en ondernemen ook meer. Dat is aan de ene kant oneerlijk en beangstigend voor onze ouders, want het is niet iets dat ze gewend zijn en aan de andere kant een geweldige kans voor groei en productiviteit. Wat dan wel weer typerend is dat ouders kinderen tegenwoordig veel meer dan vroeger proberen te beschermen en tegenhouden (op straat spelen is gevaarlijk, altijd fietsen met zijwieltjes en nooit zonder helm, hand, pols, scheen en knie beschermers rolschaatsen.) Misschien was de extra-grote generatiekloof beangstigend voor de onderzoekers, wie weet. Ik ga het onderzoek niet verder afkraken, dat is al genoeg gedaan (hier en in de NRC•Next van gisteren).

Ondergetekende schreef dit op station Utrecht, genietend van een ‘hippe’ caramel latte bij Starbucks, wachtend op anderen om te vergaderen. Hij begon de dag met college en zal vanavond bij een cursus korte verhalen schrijven zitten. We leven snel en we communiceren de hele dag door, ik weet bijvoorbeeld dat momenteel @blended (twitter) opgesloten zit in de aula van mijn oude middelbare school en dat @emn92 10 minuten te laat gaat komen. We praten met onze ouders en leraren, maar stiekem geven we niks om hun zorgen want we weten dat we onderdeel zijn van een nieuwe generatie met een andere levensstijl. Net zoals onze ouders. We live on fascination.

We live on fascination